بیوگرافی مختصری از آقای دکتر محمود مهرمحمدی
دکتر محمود مهرمحمدی (زاده ۱۳۳۷ در تهران)، استاد بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس، پژوهشگر و صاحبنظر برجسته علوم تربیتی و از چهرههای تأثیرگذار در حوزه مطالعات برنامه درسی و سیاستگذاری آموزشی در ایران است. او طی چند دهه فعالیت علمی و اجرایی، در توسعه دانش برنامهریزی درسی، تربیت معلم، پژوهشهای آموزشی و اصلاح نظام تعلیم و تربیت ایران نقش داشته و آثار متعددی در این زمینهها تألیف و منتشر کرده است.
مهرمحمدی تحصیلات متوسطه خود را در تهران به پایان رساند و در سال ۱۳۵۵، پس از دریافت دیپلم ریاضی، برای ادامه تحصیل راهی ایالات متحده آمریکا شد. او در سال ۱۳۵۸ مدرک کارشناسی خود را در رشته فناوری صنعتی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در فرزنو دریافت کرد و سپس با تغییر مسیر تحصیلی به حوزه علوم تربیتی، در سال ۱۳۶۰ موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد فناوری آموزشی از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سنخوزه شد. وی پس از چند سال فعالیت در ایران، تحصیلات تخصصی خود را در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داد و در سال ۱۳۶۶ دکترای برنامه درسی و آموزش را دریافت کرد.
فعالیت حرفهای مهرمحمدی ترکیبی از مسئولیتهای اجرایی، آموزش دانشگاهی و پژوهشهای تخصصی بوده است. او در سالهای نخست فعالیت خود مسئولیتهایی در وزارت علوم و وزارت آموزش و پرورش بر عهده داشت؛ از جمله مدیریت دفتر نظارت و ارزشیابی و ریاست مرکز برنامهریزی آموزشی وزارت علوم، مشاوره پژوهشی و برنامهریزی در وزارت آموزش و پرورش و مدیریت مرکز تحقیقات آموزشی سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی. وی همچنین ریاست پژوهشکده تعلیم و تربیت را بر عهده داشت؛ نهادی که بعدها در ساختار پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش توسعه یافت.
بخش مهمی از زندگی علمی او با دانشگاه تربیت مدرس پیوند خورده است؛ جایی که بهعنوان عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی، سالها به تدریس، پژوهش و راهنمایی دانشجویان تحصیلات تکمیلی پرداخت و به مرتبه استادی رسید. مهرمحمدی همچنین از شهریور ۱۳۹۲ تا آذر ۱۳۹۶ سرپرستی دانشگاه فرهنگیان را بر عهده داشت و در این دوره با مسائل تربیت معلم و توسعه حرفهای معلمان از نزدیک درگیر بود.
از دیگر فعالیتهای مهم او میتوان به مشارکت در تدوین سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، عضویت در شوراهای علمی و سیاستگذاری آموزشی، همکاری در شکلگیری انجمن مطالعات برنامه درسی ایران و ریاست شورای علمی دانشنامه ایرانی برنامه درسی اشاره کرد. او همچنین در حوزه انتشار و گسترش دانش تخصصی تعلیم و تربیت، از جمله از طریق سردبیری نشریات علمی، فعالیت داشته است.
پژوهشهای مهرمحمدی حوزههای متنوعی از جمله نظریهها و الگوهای برنامه درسی، روششناسی پژوهش تربیتی، آموزش هنر و زیباییشناسی، تربیت معلم، آموزش عالی و شیوههای یاددهی و یادگیری را در بر میگیرد. در اندیشه تربیتی او، توجه به کیفیت تجربه یادگیری، پرورش تفکر و پرسشگری و فراتر رفتن آموزش از انتقال صرف اطلاعات جایگاه مهمی دارد. او همچنین بر ضرورت بازاندیشی در نقش معلم، برنامه درسی و شیوههای آموزشی در مواجهه با تحولات اجتماعی و فناوری تأکید کرده است.
از آثار شناختهشده او میتوان به آموزش عمومی هنر: چیستی، چرایی و چگونگی، روششناسی مطالعات برنامه درسی، بازاندیشی فرایند یاددهی ـ یادگیری، درآمدی بر آموزشگری در آموزش عالی: به سوی استاد آموزشپژوه و برنامه درسی و آموزش هنر در آموزش و پرورش اشاره کرد. وی همچنین در سالهای اخیر به موضوعاتی مانند پژوهش روایی، آینده حرفه معلمی و نسبت هوش مصنوعی با تعلیم و تربیت پرداخته است.
دکتر مهرمحمدی در طول فعالیت حرفهای خود افتخاراتی از جمله انتخاب بهعنوان استاد نمونه دانشگاه تربیت مدرس، استاد نمونه کشوری و پژوهشگر برگزیده علوم انسانی در جشنواره بینالمللی فارابی را کسب کرده است. مجموعه فعالیتهای علمی، آموزشی و اجرایی او جایگاهی قابلتوجه در توسعه مطالعات برنامه درسی و گفتوگوهای معاصر درباره کیفیت و آینده آموزش و پرورش ایران به او بخشیده است.
